Bir Yanı Çocuk Kalanları Affetsen


Sesin ritminde hıçkırıklar. Şimdi odamda ben, benim içimde pişmanlık var! Gözlerime dolan yaşlar; süzülmeyeli çoktandır, akmayı unutmuşlar. Ne kadar uzaklaşsam da ayrılır mıyım sanıyordum kendimden..? Ayrılık yok derinden..! Çünkü ben değilim ben! Bende ki ben, Sen..! Hala ben diyorsam ben, aah bendeyim hala ben..

~

Bir nasırlı elim var Sana açılmaktan başka işe yaramayan. Kalbim kime kırık olsun kendimden başka? Boynum kime eğik olsun Sen’den başka? Ya kim medet verir, kim siler ya yaşları? Pişmanlığımı seslendi bu hüzün nağmesi, dolsun ruhuma hazin sesi..

~

Kimse Yar olmaz.. Yaremi sarmaz.. Halimi sormaz.. El uzatmaz.. Bu yalnızlık.. Çünkü Sen varsın! Varsan eğer, olmaz olsun gayr.. Varsan yalnızlığıma sonsun..

~

Yinede büyümeyi değil çocuk kalabilmeyi isterdim. Hep çocuk.. Masum olmadığımı anladım çok kez.. Çocuk olmadığımı anladım o kez. Şimdilerde bir bebekler, bir de ihtiyarlar yüreğimin bam teline dokunur oldu.. Ortasındayım ömrün; yolculuktayım. Yokluktan gelen günahların varlığa dönüşmesine bakmaktayım. Var olmalarına sebeb olunca manevi cehennemlerde kalmaktayım.

~

Masum değilim ben, kusur benden
Bağışlamak Senden
Ey günahları Affeden
Bir yanı çocuk kalanları affetsen
Merhamet şanındandır,
Beni affet Sen..!

Şafak Türker
« Türabi «

üç/ağustos/2 sıfır sıfır 9

Blog Widget by LinkWithin

Popularity: 15% [?]

1 Star5 Stars (+5 Puan, 1 Oy)
Loading ... Loading ...

Bu yazı 19 Temmuz 2010 tarihinde mehmetAdin tarafından Deneme kategorisi altına yazılmış ve defa okunmuş.

mehmetAdin kimdir?

deneme deneme deneme

Tepki verin!

Aşağıdaki kutucuğa e-posta adresinizi girin sitemize yeni eklenen içerikten haberdar olun...

RSS okuyucu ile takip edin...

    E-mail